بارگیری

نگار من که به مکتب نرفت و…/ کیوان بهمنش

۲۳ / ۰۷ / ۹۸
۲۲:۳۳

« نقدی به سخنان عجیب امید هرندی در مصاحبه اخیر او پیرامون انتخابات هیئت فوتبال گیلان »

« با حضـور آقایان ناظمی، فرحسـینی و الماسـخاله در انتخابات موافق هسـتم اما بنظرم بهتر اسـت که بگذارند آقای الماسخاله کارش را ادامه بدهد.» !!!!!! 

« در خصوص انتخابات ریاست هیأت فوتبال استان گیلان با بیان اینکه تغییر مهره ها نمیتواند در عملکرد هیأت فوتبال گیلان تأثیرگذار با شد، مشکلات اقتصادی فراوان کشور سبب شده است که دست هیأت فوتبال خالی باشد و تا زمانی که این اتفاق بیفتد کاری نمیتوانید بکنید.» !!!!!!!

« با کاندیدا شدن آقای شاد موافق نیستم زیرا ایشان تجربه کافی در خصوص مدیریت در هیأت فوتبال را ندارند و فقط مدتی مدیریت باشگاه پگاه را در اختیار داشتند و با همین عقبه میخواهند در انتخابات شرکت کنند، بنابراین بنده موافق حضور ایشان نیستم.»!!!!!!!

گفتمان بالا در ابتدای هفته جاری از زبان یکی از پیشکسوتان قابل احترام فوتبال گیلان در گفتگوی با پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا جاری شده است . گفتمانی که به راحتی نشانگر اپیدمی حاد عدم عبور از «مدیریت سنتی» در اکثر حوزه های اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی استان جان ما گیلان و در نتیجه عقب ماندگی غیرقابل باور این استان نسبت به تراز رشد سایر استان های میهن است.

اگر در گفتمان امید خان هرندی به عنوان یک پیشــکســوت قابل احترام ورزش اســتان خوب دقت نماییم ، عارضه اصلی مدیریتی استان را که همان جاری و ساری بودن بینش «مدیریت سنتی» است ، را خواهیم یافت.

بینشی که به تجربه بیش از علم معتقد است و هیچ بهره ای از پارادایم های نوین مدیریتی نبرده ا ست و همه چیز را در تجربه می بیند!

بینشـی که تخصـص و دانش آکادمیک مدیریتی و اسـتراتژیک یکی از نامزدهای انتخابات اخیر را بواسـطه کار

اجرایی او در تراز نخست صنعت ا ستان به سخره می گیرد و او را منع می کند از آمدن به حوزه ای که از سر اتفاق ، هوادار عاشق ورزش فوتبال استان بهترین خاطره ها را از حضور او در راس مدیریت یکی از محبوترین تیم های استان هنوز که هنوز است به خوبی به یاد دارد !

ضعف اساسی معتقدین به مدیریت سنتی، ریشه در شاخص های پیچیده ای دارد که مانع عمده ای برای رشد و توسعه است . مهمترین شاخص های معتقدین به سبک «مدیریت سنتی» عبارتند از :

فقدان بینش : تحولات شتابنده محیط و عدم قطعیت در توانایی برای درک و فهم آینده، مدیریت را با مسایل کوتاه مدت و تصــمیمات کوتاه دامنه رویارو می ســازد. از این رو، مســایل بودجه ای جایگزین بینش بلندمدت یا «گسترده دامنه» می شود. 

تکیه بر رهبری فنی : راه حل های کوتاه مدت برای حل مسایل عمیق در بیشتر موارد در سطح فنی باقی می مانند و آثار تداومی ایجاد نمی کنند. ولی رهبری استراتژیک، مستلزم داشتن بینشی درباره غایات سازمان تحت مدیریت است.

عدم باور به تغییر: اگر نظام مدیریت سازمان بر اصل مشاوره و مشارکت بی توجه باشد و راه حل های فنی را اساس عملیات قرار دهد، در این وضعیت نمودی از توجه به تغییرات مفروض و تغییرات الزامی پدید نخواهد آمد. جایی که نظام مدیریتی عمدتاً به صورت تجویزی و دستوری عمل می کند، رویکرد مشارکتی مورد غفلت خواهد بود.

اقدامات مشتق از پروژه: در این حالت، اقدامات در بیشتر موارد به صورت مقطعی برنامه ریزی شده و به اجرا درمی آیند. حاصل چنین رویکردی طرح های ضعیف و ناهماهنگ بوده و دوباره کاری و اتلاف منابع را به بار می آورد.

برنامه ریزی از هم گسسته: فقدان بینش مشـترک، خود را در ضـعف ارتباط بین واحدها و منابع موجود نشان می دهد.

امید خان هرندی و سایر معتقدین به سبک «مدیریت سنتی» همه چیز را در تجربه می بینند و چون آگاهی علمی به پارادایم های نوین مدیریت ندارند ، لذا ناشیانه ترس خود را از تغییر با مخاطبین خود هویدا می کنند .

تجربه گرایی امثال امیدخان هرندی ، در کنار فواید اندکش، باعث شده تا دید افرادی همچون او ، جزئی نگر شــود و این بر خلاف نگاه اســتراتژیک مدیرانی اســت که امید خان هرندی در کمال تعجب ، آنان را از قدم گذاشتن در میدان انتخابات پیش رو منع میکند، مدیرانی صاحب تخصص و پیشینه نکو که به کلی نگری برخلاف جزئی نگری تاکید دارند .

اگر به احوالات وضعیت توسعه این استان در بسیاری از حوزه ها بنگریم ، در خواهیم یافت که این نگاه تجربه محور و جزئی نگر شبیه نگاهی که امید خان هرندی به حوزه ورزش داشته اند ، سبب شده تا مدیرانی که در محیط تجربه گرایی رشد یافته اند، فاقد بینش استراتژیک لازم برای تصدی پست های مربوطه باشند و لذا

تنها ارمغان مدیریتی اینان، پسرفت و پسرفت بوده ا ست و در اندک حوزه هایی هم درجا زدن و دریغ از ذره ای پیشرفت و توسعه !

کاش امید خان هرندی به جای اینکه یک سویه از قدم گذاردن برخی ها به انتخابات پیش رو دلنگران شوند ،کنکاش کنند که برنامه های آنها برای راهبرد این ورزش محبوب در استان ما چیست ؟

آیا توان دانشی و تخصصی راهبرد گذاری برای این ورزش را دارند ؟

راهبردهای آنها مبتنی بر شناخت نقاط قوت و ضعف این رشته بوده است ؟

تهدیدها را شناسایی کرده اند و فرصتها را می شناسند ؟

کاش امیدخان هرندی بدانند که امروز در هزاره ســـوم به ســـر می بریم و مدیران هزاره ســـوم نیاز به بهبود روزافزون رویکرد اســتراتژیک و برنامه ریزی قابلیت های گوناگون در منابع دارند و این پارامترها تنها از تجربه چند سال فوتبال بازی کردن به دست نمی آید و حتما باید بصورت آکادمیک بدست آمده باشند .

کاش او بداند که ورزش استان ما بخصوص حوزه سرشار از استعداد فوتبال گیلان، نیاز به راهبرانی متخصص دارد تا به نحو مؤثری، مسایل فشارزا و استراتژیک را شناسایی کنند و برای مقابله با دشواری ها، برنامه های مناسبی طراحی و تدوین کنند. راهبرانی که مهمترین شاخصه های آنان عبارت باشند از :

بینش مشترک: مدیریت استراتژیک بیش از هر چیز، در وهله نخست بر اهداف غایی ای تأکید می ورزد که بیشترین حمایت را جلب می کند. اقدام هماهنگ و پیگیری رویه ای معین همراه با امکان نشان دادن نوآوری، زمینه را برای عملیات اثرگذار آماده می سازد.

عمل دموکراتیک: مدیریت استراتژیک، دموکراتیک است. اگرچه در چنین وضعیتی از توان فنی بالایی بهره گیری می شود، در عین حال مدیریت استراتژیک مبتنی بر یک دیدگاه کل نگرانه برای هدایت سازمان است.

چنین مشخصه ای را مدیریت استراتژیک از رویکرد مشارکتی که به فعالیت همه اعضای سازمان می انجامد، وام می گیرد.

جامعیت: پارادایم نوین مدیریت، به جای توجه و اقدام به رویکرد جزء نگرانه، یک روش جامع اختیار می کند.

گرچه این امر تاحدودی چالش انگیز می نمایاند، ولی همه مسایل به صورت خود انگیخته رفع می شود و آثاردوسویه آنها همانند راه حل هایی که طراحی می شوند، قابل ارزشیابی اند.

درهم تنیدگی: مدیران همگی هم قدم با اعضای ارشد سازمان به صورت مشترک به عمل مدیریت استراتژیک اقدام می کنند. چنین ویژگی ای فرصتی برای ارزشیابی راهبردهای اختیاری در درون یک چارچوب مشترک ایجاد کرده و بیشترین حمایت را برای مدیران و اعضای سازمان جلب می کند. 

عمل مشارکتی: شاید حیاتی ترین جنبه مدیریت استراتژیک، تعهد به فرایند عمل مشارکتی است. توجه به مشارکت، سبب وفاق همه جانبه برای اصلاح، جایگزین و حذف برخی برنامه ها می شود.

در خاتمه ضمن احترام مجدد به پیشکسوت محبوب ورزش استان، از ایشان دعوت میکنم که قبل از هر گونه امر و نهی و منعی برای آمدن متخصــصــین مدیریتی اســتان به ورزش فوتبال، برنامه های راهبردی آنان را مطالبه کنند و بخوانند، شاید آنگاه امید خان هرندی با نگارنده این نوشتار هم عقیده گردند که «عدم بینش استراتژیک معضل مدیریت استان » ما گیلان است . ضعف بینش استراتژیک را همه روزه در اطراف خود می بینیم . مدیران ما تنها به تسکین درد مشکلات بسنده می کنند و این در دراز مدت باعث انباشته شدن مشــکلات و تبدیل شــدن آنها به کلاف پیچیده و عدم پاســخگویی توان اجرایی مجموعه برای پاســخگویی به حجم کاری لازم می شود و در نهایت باعث افت شدید کارایی و فرسودگی زودهنگام منابع و در نتیجه عقب ماندگی می گردد.