تاریخ : سه شنبه, ۱۲ فروردین , ۱۳۹۹ 7 شعبان 1441 Tuesday, 31 March , 2020
1

ناکارامدی سیستم دولتی استان در مواجهه با بحران های اخیر!

  • کد خبر : 25687
  • ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ - ۴:۲۶
ناکارامدی سیستم دولتی استان در مواجهه با بحران های اخیر!

نگاهی به اداره استان در مواجهه با بحران های اخیر ایران به عنوان یک کشور در حال توسعه، غالبا با مشکلات زیادی در دستیابی به هدفهای بخش عمومی ، مواجه است که نتیجه فقدان همگرایی در سیستم های دولتی است . عدم رضایت شهروندان، گسترش غیر عقلایی دولت، اختیارهای پراکنده در زمینه تصمیم گیری، فرایندهای […]

نگاهی به اداره استان در مواجهه با بحران های اخیر

ایران به عنوان یک کشور در حال توسعه، غالبا با مشکلات زیادی در دستیابی به هدفهای بخش عمومی ، مواجه است که نتیجه فقدان همگرایی در سیستم های دولتی است .
عدم رضایت شهروندان، گسترش غیر عقلایی دولت، اختیارهای پراکنده در زمینه تصمیم گیری، فرایندهای تکراری، قطع کننده و بیهوده در بخش عمومی و مانند آن، برخی از مشکلات ذکر شده عدم همگرایی در سیستم دولتی است .
این عدم همگرایی در بخش دولتی ، آنگاهی بیشتر بروز و ظهور پیدا می کند که این پهنه از گیتی با یکی از بحران های اقتصادی ، اجتماعی و یا طبیعی روبرو گردد .
بخش مدیریت دولتی در ایران بصورت عمودی شکل گرفته است . در دولت عمودی ، عاملان از جایگاه مساوی برخوردار نیستند ، روابط به شکل رئیس و مرئوسی شکل گرفته است و جریان دارد ، دستورالعمل ها و تصمیم ها بیشتر تحمیلی است ، دستور بیش از مذاکره سر لوحه امور است ، لذا کلیه بخش ها توانمندی خود را از دست داده و در برابر یکدیگر پاسخگو نیستند، ارتباطات نامتقارن است و از آنجایی که خودتنظیمی وجود ندارد ، چارچوب های تحمیلی شده ، سبب از بین رفتن مولفه استقلال شده است و بدیهی ترین آسیب در این شکل، کند شدن امور و جریان کارها حتی به هنگام بحران هایی همچون سیل ، زلزله ، بیماریهای همه گیر و … است.
استان ما گیلان هم تابعی است از همین نوع و شکل دولت عمودی که چند سالی است در بحران های نه چندان سخت همچون بارش برف ، باران های فصلی و … شکل نگران کننده ای از ناکارامدی را به نمایش گذاشته است .
کنکاش در بحران های اخیر استان ما همچون برف اخیر و میهمان ناخوانده ای به نام ویروس کرونا ، ناکارامدی شکل مدیریت عمودی را بیش از پیش برای ما عیان می کند .
ساختار مدیریت چند لایه این شکل از مدیریت دولتی ما ، تبادل ایده و انجام اقدامات تازه را در بزنگاه های بحرانی بسیار بسیار مشکل ساخته است . ایده هایی که در بالا یا پایین این دولت شکل می گیرند (خصوصاً ایده هایی که در پایین شکل می گیرند)، قبل از اینکه به انتهای دیگر آن برسند ، باید از چندین لایه بگذرند، و در هنگام بحران آنچه از بین خواهد رفت ، زمان مفید مقابله با بحران است و اگر حتی مشکل زمانی هم حادث نشود ، بسیاری از این اقدامات با مقاومت یکی از این دو لایه مواجه خواهند شد .
یکی دیگر از عارضه های بسیار خطرناک و نگران کننده این شکل از حکمرانی دولتی عمودی این است که واحدهای تخصصی وظیفه ای در یک جا جمع شده اند و پیرامون رشته خاص خود، خط مرزی ترسیم کرده اند و بعضاً وفاداری آنها به رشته خودشان بیش از وفاداری آنها به کل جامعه ای است که زیر نظر مدیریت دولتی باید اداره شوند . در اینجاست که هر واحد تخصصی وظیفه ای ساز خود را می نوازد و مهمترین مولفه مدیریت بحران ، یعنی «اثربخشی» فراموش می شود .
در بحران درگیر شدن استان ما با ویروس کرونا، اگر دقت کرده باشیم این عارضه بسیار خطرناک را مشاهده می کنیم. نگاهی کنیم به بیانیه های سازمانها و ارگانهای مختلف این استان در مواجهه با این بحران !
اعضای شورای اسلامی شهر رشت بصورت انفرادی ، کمیسیون های مختلف این شورا بصورت انفرادی ، سازمان بهداشت و درمان و علوم پزشکی استان بصورت جداگانه ، استانداری استان بصورت جداگانه ، سازمان بازرگانی استان جدا ، اتاق اصناف و …. هرکدام بصورت جداگانه به این بحران ورود کرده اند و آنچه که در این بحران بصورت مطلق مشاهده نشد ، رعایت اصل وحدت فرماندهی بود در مواجهه با این بحران !
به رفتارهای هیجانی یکی از کمیسیون های شورای شهر رشت در مواجهه با این بحران ، که در بیانیه ها و نامه های آن بازتاب یافته است دقت کنید . در اینکه این رفتارها کاملا از روی صداقت و وجدان کاری بوده است تردیدی نیست ، ولی آیا این رفتارهای هیجانی ، تابعی است از قواعد علمی مدیریت بحران ؟ رفتارهای هیجانی آثار مخربی را در مدیریت بحران ایجاد میکنند و برعکس پرهیز از آن زمینه ساز موفقیت های بزرگی در بحران خواهد بود.
یکی از موضوعاتی که باید در بحران بدان عمیق پایبند بود ؛ شناخت رابطه بین مسائل کاری و کارکنان و دستاندارکاران مدیریت این بحرانها است . این امر حاصل نمی شود مگر آنکه به قواعد علمی مدیرت بحران پایبند باشیم .
قواعد علمی به ما می گوید در مواجهه با این بحران ، نفر اول مدیریت اجرایی استان وظیفه داشت ، با فوریت ستادی را تشکیل دهد متشکل از تمامی نهادها و سازمانهای دولتی و غیر دولتی درگیر این استان با تاکید بر اصل وحدت فرماندهی که تمامی امور اداره این بحران از مجرای این ستاد جاری شود و اینگونه نباشد که هر نهاد و سازمانی بصورت مفرد ساز خود را بنوازد که نتیجه اش بشود شکستن آستانه نگرانی مردم و بشود آنچه را که در رفتارهای مردم استان در این بحران مشاهده کردیم . ستادی که برای کوچکترین تصمیمات خود با بهره گیری از کارشناسان خبره ، با ارزیابی ریسک و تهدید شناسی اثرات یک تصمیم ، شدت اثر تصمیمات را سنجیده و با در نظر گرفتن اثر این تصمیمات روی حوزه های مختلف ، ابتدا به کنترل بحران و سپس به مهار آن بپردازد.
در خاتمه باید بیان کرد ، خوشبختانه تمامی مطالبی که در بالا بیان شد ، نمود آن را می توانیم در « قانون مدیریت بحران کشور» که در مورخه در جلسه علنی ۷ مرداد ۱۳۹۸ مجلس شورای اسلامی تصویب و در جلسه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸ به تأیید شورای نگهبان رسید ، ملاحظه نمود . این قانون در مورخه ۵ شهریور ۱۳۹۸ توسط مقام محترم ریاست جمهوری برای اجرا به وزارت کشور ابلاغ شده است . امروز باید مدیریت ارشد استان صادقانه یک خودارزیابی از مجموعه تحت نظارتش انجام دهد تا پی ببرد در بحران های اخیری که استان گیلان با آن مواجه شده است ، « قانون مدیریت بحران کشور» تا چه اندازه رعایت شده است ؟

لینک کوتاه : http://khazardaily.ir/?p=25687

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.