IMG_20170317_002254

شورا و انتخابات و چند نکته /عزیز عبدالهی

۰۵ / ۰۲ / ۹۶
۱۸:۲۴

خزر- یکم/ ۱۸ سال از عمر شوراها می گذرد و درآستانه برگزاری پنجمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا قرار داریم . در استان گیلان بیش از ۱۴ هزار نفر در انتخابات ثبت نام کرده اند . در کلان شهر صلاحیت ۳۱۶ نفرتاییدشده است و این افراد باید برای کسب ۱۱ کرسی شورای کلانشهر رشت با هم رقابت کنند .
انتخابات تجلی حضور و مشارکت ملت در تعیین سرنوشت خویش است. مردم، موتور اصلی حرکت و تضمین‌کننده سعادت، رشد و تعالی جامعه اند و بی‌حضور و مشارکت آنان، اهداف متعالی اسلام و انقلاب و قانون اساسی، هرگز تحقق نخواهد یافت. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران،با الهام از اندیشه ها و باورهای دینی، ضمن اذعان بر حاکمیت مطلق خداوند بر انسان و جهان، جامعه اسلامی را به عنوانمظهرحاکمیت الهی تلقی نموده و مردم را حاکم بر سرنوشت سیاسی و اجتماعی خود معرفی می کند. دقیقا در راستای عینیت و تحقق حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش است، که طبق قانون اساسی، دولت جمهوری اسلامی ایران موظف می گردد تا زمینه های تحقق آن را فراهم نموده و از تمامی امکانات در جهت اجرای آن استفاده نماید.
دوم/ شوراهای اسلامی شهر و روستا در سطحی موازی با انتخابات مجلس شورای اسلامی و سایر انتخابات، به عنوان شیوه های تحقق حاکمیت مردم و نماد عینی جمهوریت نظام اسلامی و نیز یکی از ارکان تصمیم گیری و اداره امور کشور جهت تسریع برنامه های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی و سایر امور رفاهی، مورد توجه تاکید قرار گرفته است. شوراهای اسلامی امروزه، یکی از راهبردهای موثر در توسعه همه جانبه و خود پایدار نواحی شهری و روستایی و زمینه ساز حضور و مشارکت مردم در مدیریت و اداره امور شهرها و روستاها هستند و این مسئولیت سنگینی است که بر عهده جامعه بزرگ شوراها گذاشته شده است . شوراها نمود عینی عدم تمرکزدر نظام تصمیم گیری در سیستم اداری کشور و گام اساسی برای کاهش تصدی گری دولتی و محول نمودن امورات مردم به خود مردم محسوب می شود و در حقیقت شوراها را می توان پل ارتباطی بین مردم و دولت دانست . توسعه و گسترش مدیریت محلی، اشرافیت بر مسائل و مشکلات محیطی، استفاده از ظرفیت نیروهای بومی و هموار نمودن مسیر سازندگی و عمران در شهرها و روستاها از جمله مهمترین مزیت های تشکیل شوراهای اسلامی در کشور است و این مزیت باید قدر دانسته شود و لازم است از تمام پتانسیل های موجود برای بهبود وضعیت عمرانی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی مناطق شهری و روستایی استفاده گردد.
سوم/ در عرصه انتخابات اصولا باید با اهـداف ، استراتژی و برنامه های مشخص به میدان آمد و پیچیدگی انتخابات و هم چنین مطالبات متنوع و گاه متضاد عمومی نیز هر فرد یا گروهی را ملزم می کند که با برنامه در انتخابات وارد شود. مجموع برنامه هایی که از سوی نامزدها به مردم عرضه می شود، ریشه در نوع نگاه آنان و مطالبات عمومی دارد. البته ممکن است افراد و یا گروه های سیاسی اهداف موضعی و زودگذر را در انتخابات برجسته کنند و منافع کوتاه مدت را بر مصالح و منافع بلندمدت مردم ترجیح دهند و غرض هم دستیابی به کرسی قدرت است؛ بنابر این ، پس از انتخابات و در فضای عقلاتی، در تامین انتطارات رای دهندگان ، منفعل می شوند . بدیهی است این گونه رفتارها هم ظلم به کسانی است که رای داده اند و هم ستم مضاعفی است به جایگاه نمایندگی مردم در شوراها که ارزش و اعتبار آن تخفیف داده می شود . نباید به گونه ای عمل شودکه اعتماد مردم به عنوان مهم ترین سرمایه اجتماعی در معرض آسیب قرارگیرد. مردم حق دارند از اندیشه ها ، بـرنامه ها ، شعـارها و… نامزدهای انتخابات آگاه شوند و نامزدهای انتخــابات نیز وظیفه دارند که اطلاعات لازم را در اختیار افـکار عمومی قراردهند تا مردم بتوانند در یک فضای آرام و منطقی نامزد مرد نظر خود را ارزیابی و گزینش نمایند ؛ از این منظر، حضور در انتخابات بدون برنامه و یا سر دادن شعارهای رای جمع کن و بدون پشتوانه ، توهین و جفا به مردم است . افراد، سازمان‌ها، احزاب و جریاناتی که آمادگی و شرایط ورود به این عرصه و پذیرش مسئولیت را دارند، باید برنامه ارایه دهند و نیز در ایجاد شفافیت و ابهام‌زدایی از خود و برنامه هایشان با هدف کسب آراء و نظر مساعد جامعه تلاش کنند.
چهارم / یکی از موضوعات اساسی و محوری در انتخابات شوراها به ویژه در مناطق شهری و کلانشهرها، هزینه‌های انتخاباتی نامزدهاست که یکی از پرمناقشه‌ترین بحث‌ها در عرصه سیاسی، اجتماعی، نظارتی و رسانه ای کشور به شمار می رود . این نگرانی وجود دارد که پیوند بین قدرت سیاسی و اقتصادی و مداخله در گرایشها و آراء مردم از طریق تزریق پول و امکانات، می تواند باعث تشکیل پارلمان های محلی شود که نتواند از منافع و حقوق شهروندان محافظت نماید. مداخله غیر قانونی و ناعادلانه توسط افراد و گروه های متنفذ مالی و اقتصادی در انتخابات و تلاش آنان برای نماینده سازی و فتح کرسی های شوراها، در واقع به نوعی فریب افکار عمومی است و طبیعتا افرادی که در فرایند چنین مناسباتی وارد پارلمان محلی می شوند خود را موظف می دانند که از حقوق صاحبان سرمایه و شبکه های قدرت اقتصادی دفاع کنند؛ بنابراین، نفی چنین روش هایی هم به عنوان مسئولیت نهادهای نظارتی که با این اقدامات به صورت عملی برخورد می نمایند و هم از سوی افرادی که خود را در معرض انتخاب شدن قرار می دهند و هم از سوی مردم ضروری است .
کلام آخر این که برخی از هزینه های انتخابات ، هزینه های متعارفی است که هر کدام از کاندیدا ها با تهیه و توزیع تراکت، بروشور و اداره ستادهای انتخاباتی انجام می دهند . البته این در شرایطی است که نامزدها می خواهند برای تشریح برنامه های قانونی خود هزینه کنند اما مشکل عمده هزینه های نامتعارفی است که وارد قلمروی اقدامات غیر قانونی از قبیل خرید آرا ء می شود که باید با این پدیده شوم برخورد شود. نباید اجازه داد اهمیت انتخابات ، نقش مشارکت آگاهانه مردم در سرنوشت خود ، فضای سالم انتخابات ، اهمیت شوراها و … با مداخلات و فعالیت های غیر قانونی تضعیف شود