۲۰۱۷۰۵۲۴_۱۷۰۷۵۸

سروش اکبرزاده:هرگونه معامله با متولیان خرابی رشت گناهی نابخشودنی است

۰۳ / ۰۳ / ۹۶
۲۱:۱۱

خزر- سروش اکبر زاده فعال سیاسی اصلاح طلب طی یادداشتی نسبت به هرگونه معامله با مسببان وضعیت کنونی رشت هشدار داد.
به گزارش گیل خبر، یادداشت وی چنین است : در نگاه اول به نظر می‌رسد که دوستی‌های ما اصلاح‌طلبان، شبیه دوستی خداوند با بندگان محبوبش است و هر که برای این مجموعه صادقانه‌تر زحمت می‌کشد بیشتر در تنگنا قرارش می‌دهیم.
آنکه به سهم خواهی و لابی‌گری و هزار ترفند دیگر متوسل نمی‌شود تا در تقسیم غنائم شریک گردد کنار گذاشته می‌شود و به مصداق روایت «البلاء للولاء» گویی می‌خواهیم بیشتر مبتلایش کنیم و به آزمون و سختی دچارش گردانیم…
اما این همه نسبت خداوند با بندگانش نیست و بخشی از ماجراست چرا که پس از آن سختی‌ها و عبور از «پیچش گیسوی محبوب» به تعبیر حافظ، بنده به دیدار روی معشوق و نوشیدن آب حیات نائل می‌گردد و شکایتهایش همه به شکر بدل می‌شوند.
دوستانمان را نباید رها کنیم و آنان که در بزنگاه هاو بی‌ادعا همواره کنارمان و پشت این تفکر ایستاده‌اند، نباید به فراموشی سپرده شوند.
مرحوم مهدی تقی‌زاده یکی از هزاران هزار سرباز صادق و جوان جبهه اصلاحات بود که ۲۹ اردیبهشت در استادیوم مملو از جمعیت شهید عضدی رشت برای پیروزی عقلانیت و اعتدال به صحنه آمده و بسیار هزینه پرداخته بود او و امثال او در همه بزنگاه‌ها حاضرند و تمامی خطرات راه را به جان می‌خرند. اما هیچکداممان به سراغشان نمی‌رویم و این نسلی که در میانسالی و بعدها در پیری نیز باید جوان نامیده شوند همچنان «بی‌کار و برکنار» باقی می‌مانند: «البلاءُ للولاء»
اگرچه بلا و ابتلا هم برای امثال مهدی تقی زاده که سخت است پیشوند «مرحوم» را برایش به کار ببریم، لذت‌بخش بود اما وظیفه میز اصلاحات و شوراهای متعدد سیاستگذاری و عالی چه می‌شود؟
ما که به تعبیر آن مجری در یکی از مجالس اخیر، بر سر لحاف … نمی‌جنگیم؟ چرا آنان که همواره بیشتر هزینه می‌پردازند و براستی اهل «راستی‌»اند، همیشه برکنار و محروم می‌مانند.
آنان برای تفکر خود به صحنه می‌آیند و می‌زیند و به تعبیر مولانا در بلا هم لذت می‌چشند!…
در بلا هم می‌چشم لذات او
مات اویم، مات اویم، مات او
اما ما چرا به وظیفه خود عمل نمیکنیم؟
متأسفانه دوستی‌های ما، شبیه دوستی خداوند با بندگانش نیست؟
آنانی که به زحمت می‌افتند و مبتلا می‌شوند و به تکرار برکنارند هیچگاه مورد توجه قرار نمی‌گیرند و در پیچ و خم زندگی روزمره‌شان به فراموشی سپرده می‌شوند!
همگان باید از فقدان «مهدی تقی‌زاده» که در۲۹ اردیبهشت از شوق پیروزی قلبش به سکته درآمد و ایستاد درس بگیریم و هزاران مهدی تقی‌زاده ناپیدای دیگر این شهر ناآباد را دریابیم!
موذنین مؤمن و سرداران و بزرگان جبهه اصلاحات پس از این باید بر مناره‌های این شهر که بر خون شهیدان استوار شده است و جان‌فشانی‌های «تقی‌زاده»ها مستحکمش کرده‌اند، حقیقت را صلا در دهند و با پرهیز از زد و بندهای معمول عرصه سیاست و صحنه قدرت ، راه را برای سرهنگی این سربازان گمنام و پرصداقت هموار کنند.
از آزمون‌های الهی نیز بندگانی که سربلند بیرون آمده‌اند پاداش می‌گیرند.
عاشقی بر من تو را رسوا کنم…
زهر دادم نوش کردی، غم مخور
من دهانت را پر از حلوا کنم
در طبیعت بند کردم جان تو
بند چون من کرده‌ام، من وا کنم
* * *
در ایام اخیر مهدی تقی‌زاده بسیار سختی کشید و من توفیق داشتم تقریباً اکثر صبح‌ها محرم اسرارش باشم.
او دلش برای این شهر و ناآبادانیش می‌سوخت و دوستان زیادی نیز به دنبال حمایت او برای تصدی‌گری تدبیر این شهر در کسوت عضویت شورای شهر بودند.
مرحوم تقی‌زاده از هر دقیقه و لحظه‌ای برای کمک کردن به این عزیزان استفاده میکرد بگونه‌ای که از خود و بیماریش غفلت ورزید و سر آخر هم از شوق پیروزی روحانی و جبهه عقلانیت در جشن پیروزی روحانی دار فانی را در ۳۹ سالگی وداع گفت.
اگر برای او لقب شهید اصلاحات گیلان را برگزینیم پر بی‌راه نرفته و نگفته‌ایم.
روانت آرام و شاد باد! مهدی تقی‌زاده
اما ما؛
ما اصلاح‌طلبان اما باید بدانیم که چه در کسوت تولیت امور کشور می‌بایست پاکدست و صادق بود و قدر این زحمات و از جان گذشتگی‌ها را پاس داشت و چه در اشل محلی و در مقام تدبیر و مدیریت این شهر باید از هر گونه معامله و حتی مذاکره با آنان که متولیان ناآبادی رشتند پرهیز نمود.
هرگونه مذاکره و معامله بامتولیان خرابی این شهر خاصه برای آنانی که در «لیست امید» بوده‌اند گناهی نابخشودنی است و ما را بیش از پیش وامدار و شرمنده «تقی‌زاده» و تقی‌زاده‌های بسیاری خواهد نمود که هشیارانه عملکردهایمان را رصد میکنند.