1s8wutif

دفع فاجعه آمیز زباله در جلگه حاصلخیز شرق سفیدرود

۲۱ / ۰۳ / ۹۶
۱۷:۰۱

فاجعه زیست محیطی با دفع زباله شهرستان های لاهیجان و سیاهکل در جلگه حاصلخیز شرق سفیدرود درحال وقوع است.
به گزارش ایرنا، مقابله با این دشمن محیط زیست گیلان که هر روز در دامن پرمهر طبیعت درحال پیشروی است از انبوه زباله های جمع اوری شده توسط شهرداری ها و دهداری ها و پسماندهای رها شده توسط مسافران و بومیان راه حلی اساسی و جدی را می طلبد .
پراکندگی زباله ها و آلودگی های حاصل از آن در مناطق کوهستانی ، جلگه ، رودخانه و جنگل های این استان ادامه دارد و روز به روز دامنه گسترش آلودگی ها از طریق پسماندهای شهری به اراضی مرغوب روستاها، آبها و خاک حاصلخیز بیشتر می شود.
طبیعت شکننده و ظریف گیلان تاب و توان این همه آلودگی را ندارد،رودخانه ها ، تالاب ها، دریا و طبیعت هر سال آلوده تر می شوند و در این چرخه باز آفرینی آلودگی ها آبزیان ،آب های روان رودخانه ها و خاک قربانیان اصلی محسوب می شوند و معضلی که در نهایت خود انسان را به عنوان عامل و مسبب گرفتار خواهد کرد.
۲۲دفنگاه عمده و رسمی زباله در گیلان وجود دارد که هرکدام از این جایگاهها را می توان قربانگاه طبیعت گیلان بشمار آورد که جایگاه دفع زباله های لاهیجان پس از سراوان دومین محل دپوی زباله است که زیبایی های طبیعی خیره کننده منطقه و سلامت مردم را در تهدید آسیب های جدی قرار داده است.
میلیون ها سال معجزه خلقت با هم آمیختگی جنگل ، رود ، درخت و گیاه زیبایی های فوق العاده ای را دراین خطه از طبیعت ایران خلق کرده است اما این زیبایی ها به راحتی توسط غول زباله ها بلعیده می شوند.
این دشت حاصلخیز که در میان سه شهر لاهیجان ، آستانه اشرفیه و سیاهکل واقع شده است با شستن خاک زرخیز بخشی وسیعی از ایران پدید آمده است به گونه ای که مرغوبترین و با کیفی ترین محصولات برنج ، بادام و چای در این منطقه تولید می شود.
دامن سبز جنگل ها ،خاک حاصلخیز کشاورزی و حاشیه رودخانه های زلال و خروشان برای انباشت زباله ها و شیرابه ها آفریده نشده اند و طبیعت بی بدیل گیلان این هدیه الهی محلی مناسب برای دفن و دفع این همه آلاینده های و ضایعات بجا مانده نیستند، بی گمان این آلاینده ها در هر کجا که ریخته شوند زمین به فریاد خواهد آمد اما آیا کسی هست فریاد زمین را بشنود؟
گویی همه دست در دست هم داده اند تا این زیبایی ها و سرسبزی ها از بین بروند از سویی فرهنگ درست دفع زباله از طرف مسافران و ساکنان بومی رعایت نمی شود و از سوی دیگر شهرداری ها با تجمیع زباله ها در مکان های خاص به عنوان انتشار دهنده آلودگی ها عمل می کنند.
زباله های شهرهای سیاهکل ، دیلمان ، لاهیجان ، رودبنه و شهرهای چاف و چمخاله لنگرود در این محل ریخته می شوند که شیرابه های حاصل از آن خاک حاصلخیز و آبرفتی شرق رودخانه سفیدرود را آلوده می سازند و فاجعه زباله شهرستان های لاهیجان و سیاهکل در روستای تموشل در حال وقوع است.
بوی تعفن انبوهی از پسماندها دپو شده در تپه روستای تموشل همراه با مگس و حشرات با آغاز فصل گرما آرامش را از ساکنان روستاهای اطراف سلب کرده و محلی برای رشد و تکثیر موجودات موذی و حشراتی است که بهداشت روستاییان اطراف را به شدت به خطر انداخته است.
این آسیب فقط متوجه روستاییان نیست بلکه رودخانه هایی که از ارتفاعات جنگلی بالادست سرچشمه می گیرند و از شیب اندک جلگه و دشت حاصلخیز به سوی دهنه سفیدرود بزرگترین رودخانه شمال کشور و در نهایت به دریای خزر جریان دارند تبدیل به کانال های حمل آلودگی ها می شوند.
شیرابه پسماندهای جاری در آب های سطحی چون خونی آلوده در رگ های این سرزمین زرخیز جاری می شوند و این مواد سمی و شیمیایی نابودی خاک و آب و آبزیان بویژه ماهیان خاویاری را در دهنه سفیدرود هدف گرفته اند.
رودخانه معروف شمرود بزرگترین رودی است که در این قسمت از جلگه سفیدرود از ارتفاعات دیلمان سرچشمه می گیرد و پس از عبور از حاشیه شهر سیاهکل و محل دپوی زباله تموشل پذیرای ناخواسته آلودگی های رودخانه های فرعی و انتقال آن به دریا است.
براساس آمارهای رسمی یکصدتن زیاله در روزهای عادی و ۱۲۰تن در روزهای تعطیل از شهر لاهیجان و در مجموع روزانه ۱۴۰تا ۱۷۰تن زباله توسط شهرداری های شهرستان های سیاهکل و لاهیجان و بخشی از لنگرود به این مکان حمل و بطور غیربهداشتی دفع می شوند.
بیش از یکهزار خانوار روستاهای اطراف نظیر زیارتگاه ،دهسر ، تخم شل ، گلرودبار ، چوشل ، کرف کول ، بیجارپشت ، روبرابر ، مختاریان و کرف کول در معرض آسیب های ناشی از انباشت این زباله ها قرار دارند.
اهالی این روستاها می گویند: بوی بد این زباله ها آرامش و آسایس آنها را سلب کرده و این منطقه به محلی برای تولید انواع حشرات ،مگس ها و شغال ها و گرازها تبدیل شده است و با گرم شدن هوا بوی تعفن این زباله ها مانع بازکردن در و پنجره هاست.
یکی از اهالی روستای ۲۰خانواری کرف کول، روستایی که در فاصله چند متری بلندی محل دفن قراردارد می گوید: کسی قادر به باز کردن در و پنجره منازل خود نیست و در این روستا ویلاهایی زیبایی هم توسط غیر بومی ساخته شده اما بوی زباله ها مانع استفاده از آنهاست.